اسم مرکب

(خُ) (اِمر.) لحنی است از موسیقی قدیم.

(~. مِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) دعای ویژه‌ای که در هنگام زیارت جایی خوانده می‌شود.

(نِ) (اِمر.) محل مخصوص ورزش‌های باستانی، باشگاه.

(زِ) (اِمر.)
۱- نوار باریکی از چرم یا چیز دیگر که با آن حاشیه یا کناره چیزی را دوزند.
۲- چوب‌های باریکی که در اطراف چهارچوب در و پنجره کوبند.

(زَ) (اِمر.)
۱- آب زهرآلود.
۲- مایه‌ای که شیر را پنیر کند.

(زَ بِ) (اِمر.) سمی که از میکرب‌ها ترشح شود.

(زَ) (اِمر.) دیفتری.

(زَ چَ یا چِ) (اِمر.) نگاهی که از روی خشم و غضب کنند.

(~. خَ) (اِمر.) خنده‌ای که از روی خشم کنند.

(زِ) (اِمر.) زن و فرزند، نسل، فرزند.