اسم مرکب

(پَ)
۱- (ص فا.) پژوهنده دین، جوینده دین.
۲- (اِمر.) روز پانزدهم از هر ماه ملکی.

(نِ) (اِمر.) عدلیه، دادگستری (صفویان و قاجاریان).

(اَ) (اِمر.) = دیگ اوزار. دیگ ابزار: داروهای خوشبویی که در دیگ خوراک پزی ریزند مانند فلفل، زردچوبه، زیره، قرنفل، دارچین، هل و غیره ؛ توابل.

(اِمر.) نوعی آش کم بها که فقیران و معمولاً درویشان خانقاه خورند. ؛ ~ هم زدن کنایه از: وقت تلف کردن.

(یَ یا یِ) (اِمر.)
۱- سه پایه آهنین که دیگ را روی آن می‌گذارند.
۲- نامِ ستاره‌ای است در صورت فلکی چنگ رومی، نسرواقع.

(اِمر.)۱ – جای گذاشتن دیگ، دیگپایه.
۲- سه پایه.
۳- اجاق، آتشدان.

(زَ) (اِمر.) سه پایه‌ای آهنین که دیگ مسین را بر بالای آن گذارند و طعام پزند.

(اِمر.) ظرف سفالین یا سنگی که در آن معمولاً آبگوشت پزند.

(ش) (اِمر.) فسیل شناسی.

(دَ یا دِ) (اِمر.) نک دَی به دین.