اسم مرکب

(خُ رَ) (اِمر.) کیسه‌ای چرمین که درویشان و مسافران بر پهلو بندند و پول و اشیاء دیگر را در آن ریزند.

(خُ رَّ) (اِمر.) خرگاه.

(خَ. مَ گَ) (اِمر.) نوعی مگس که بزرگتر از مگس‌های معمولی است و دارای خرطومی کوتاه است. ؛ ~ِ معرکه الف – مزاحم. ب – بیگانه.

(~.) (اِمر.) دستگاه یا ماشینی که غلُه را از پوست و ساقه جدا می‌کند.

(~.) (اِمر.) جایی که کشاورزان در آن جا غله خود را خرمن می‌کنند.

(خَ. مُ رِ) (اِمر.)
۱- نوعی مهره درشت به رنگِ سفید یا آبی که آن را بر گر دن خر و اسب و استر آویزند.
۲- نوعی بوق.

(خَ) (اِمر.) نوعی موش بزرگ.

(~. مَ دُ) (اِمر.) مردم طبقه سوم، مردم بی اسم و رسم.

(خَ زَ رِ) (اِمر.) گیاهی است بوته مانند دارای شاخه‌های باریک با گل‌های سفید و سرخ و برگ‌های دراز و تلخ و سمی که از گیاهان زینتی است.

(خَ سَ) (اِمر.) سنگ بزرگ، ناهموار.