اسم مرکب

(چِ چِ) (اِمر.) نوعی قندیل بزرگ که شمع‌ها یا چراغ‌های بسیار در آن جا شود.

(چِ) (اِمر.) = چهله: نک چله.

(چِ بَ) (اِمر.) = چهل بند: جامه مخصوص رقاصان که از پارچه‌های مختلف به الوان گوناگون می‌ساختند.

(چِ. مَ) (اِمر.) چوب گنده‌ای که پس در بسته گذارند.

(چَ مِ یا مَ) (اِمر.)
۱- قباله اراضی و املاک.
۲- فهرستی که حدود اراضی و املاک در آن ثبت شده.
۳- فرمان ملکیت املاک خالصه دیوان که به کسی داده شود.

(چَ لِ) (اِمر.) میوه نارس مانند بادام، زردآلو و امثال آن‌ها.

(چَ غْ رِ) (اِمر.) جُلبک، خزه.

(چَ مُ چَ یا چِ) (اِمر.) کنایه از: محبوب، عزیز.

(~.) (اِمر.) نک چشم آویز.

(~.) (اِمر.) کنایه از: خورشید.