چرخ فلک
(چَ خِ فَ لَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) آسمان، سپهر، چرخ گردنده.
اسم مرکب
چراغواره
(چِ رِ) (اِمر.) قندیل، جاچراغی از جنس شیشه که چراغ را در آن گذارند تا باد آن را خاموش نکند.
چراغپا
(~.) (اِمر.) = چراغپایه:
۱- پایه چراغ، آن چه که چراغ را روی آن گذارند.
۲- حالت ایستادن اسب هنگامی که هر دو دست خود را بلند کند و روی دو پای خویش بایستد.
چتر نجات
(~ نِ) (اِمر.) چتری که چتربازان به پشت خود میبندند و هنگام پریدن از هواپیما به خارج باز میشود و به وسیله آن فرود میآیند.
