اسم مرکب

(تَ) (اِمر.) لباس و جامه.

(تَ تَ) (اِمر.)
۱- وزن اجزای آواز موسیقی.
۲- از ارکان تقطیع.
۳- نغمه، سرود.

(تَ) (اِمر.) مأمور گرفتن باج و خراج در زمان ایلخانان مغول.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جایی که در آن هنرپیشگان داستانی را به نمایش درآوردند، تأتر.

(~. گَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) بیننده، ناظر، کسی که تماشا می‌کند.

(تَ. رُ) [ ع – فا. ] (اِمر.) نقش یا تصویری که از روبرو باشد. مق نیم رخ.

(تِ تِ) (اِمر.) حرکت به چپ و راست مانند راه رفتن اشخاص مست.

(تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) مطلبی که به وسیله تلگراف مخابره و بر کاغذی نوشته شده باشد.

(تَ لِ بَ) (اِمر.) چوب بست.

(تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) انتقال و ارتباط فکر از راه دور، دورآگاهی (فره).