اسم مرکب

(بَ) (اِمر.) پارچه‌ای که به وسیله آن قسمت جلو سینه و دامن را می‌پوشانند تا هنگام کار لباس کثیف نشود.

(~. خا) (اِمر.) پیراهن گشاد و راحت برای هنگام خواب.

[ تر. ] (اِمر.) سال میمون، به حساب منجمان ترکستان نهمین سال از دوره اثناعشری.

(اِمر.)
۱- فضله، سرگین.
۲- چرک، شوخ.

(اِمر.) ابزاری است که به وسیله آن پیچ‌ها را باز می‌کنند.

(چُ) (اِمر.)
۱- خم و شکن.
۲- رنج و مشقت.

(~ُ خَ) (اِمر.)
۱- چین و شکن، گردش و تاب.
۲- دارای پیچ و تاب.

(~. رُ) (اِمر.) قسمی از دو جانب خیابان که محل رفت و آمد عابران پیاده‌است.

(~. نِ) [ فا – ع. ] (اِمر.) بخشی از لشکر که افراد آن پیاده‌اند.

(اِمر.) نک پایاب.