اسم مرکب

(رِ) (اِمر.) آبی که از غوره انگور گیرند. ؛ ~گرفتن کنایه از: گریه کردن.

(بَ) (اِمر.) نک آبافت.

(بَ) (اِمر.) سیماب، جیوه.

(مِ) (اِمر.)
۱- خورشی مخلوط از شیر و ماست.
۲- آش.

(نِ) (اِمر.) نک آفگانه.

(کَ) (اِمر.) دست برنجن، دستبند.

(کَ) (اِمر.)
۱- آبگیر.
۲- گودال.

(سَ) (اِمر.) حباب.

(~.) (اِمر.)
۱- محل پنهان شدن.
۲- مستراح.

(بِ خُ) (اِمر.) = آبشخوار. آبشخورد:
۱- جای خوردن یا برداشتن آب.
۲- ظرف آبخوری.
۳- منزل، مقام.
۴- بهره، قسمت.
۵- سرنوشت.