اسم مرکب

(بِ) (اِمر.) ظرف فلزی پهن که در آن ماهی یا چیز دیگر سرخ می‌کنند، ماهی تاوه.

(وَ) [ ع. ماءالورد ] (اِمر.) گلاب.

(زِ) (اِمر.) حساب سال و ماه و روز، تاریخ.

(~ نَ شَ) (اِمر.) ماهی که مقنع قرن دوم ه. ق. تا مدت چهار ماه هر شب از چاهی که پایین کوه سیام بود برمی آورد و چهار فرسخ در چهار فرسخ روشنایی می‌داد. این ماه را ماه کش و ماه کاشغر و ماه مقنع و ماه مُزوَّز نیز گفته‌اند.

(اِمر.) جایی که آب آن راکد و متعفن باشد.

(لُ لْ اِ رِ) [ ع. مال الاجاره ] (اِمر.) اجاره بها.

(لُ تِّ رِ) [ ع. مال التجاره ] (اِمر.) کالای بازرگانی.

(بَ) (اِمر.) چوب بلندی در جلو درشکه و ارابه که اسب‌ها را به طرفین آن می‌بستند.

(لَ) (اِمر.)
۱- جانوری است خزنده که پوستش از پولک‌های شاخی پوشیده شده‌است. دارای دو زوج اندام حرکتی است، چلپاسه.
۲- کنایه: از آدم زیرک و آب زیرکاه.

(بِ یا بَ) (اِمر.) گیاهی است از تیره سوسنی‌ها و از دسته مارچوبه‌ها که علفی و بالارونده و پایا و زیباست. گل‌هایش به رنگ سبز مایل به زرد است. میوه اش قرمز و محتوی دانه‌های متعدد است. ساقه‌های مارچوبه از سبزی‌های خوراکی لذید و مطلوب است. از ساقه زیرزمینی این گیاه استفاده دارویی به عمل می‌آید.