اسم مرکب

(~.) (اِمر.) قسمی کفش ستبر و خشن سربازی.

(~. خا) (اِمر.) عمل دریافتن سخن گوینده از روی حرکت لب‌هایش.

(~. سَ) (اِمر.) غلامی که شرم وی را بریده باشند، خواجه سرا، خصی.

(~. عَ)(اِمر.)تیره‌ای از گیاهان ویژه نواحی گرمسیری درختی، علفی و بوته‌ای ؛ با گل‌های زیبای معطر قیفی شکل به رنگ‌های سرخ و زرد و سفید.

(حامص.)
۱- غلامی، خدمتکاری.
۲- تربیت بزرگزادگان.
۳- (اِمر.) نوعی پارچه کم ارزش.

(لَ) [ ع. لالک ] (اِمر.)
۱- کفش، پای افزار.
۲- لاله گوش.
۳- تاج، تاج خ روس.

(فُ گَ) (اِمر.) سخنان بیهوده، ادعای بی اصل.

(بَ)
۱- (ص مر.) تو بر تو.
۲- (اِمر.) نام نوعی حلوا.

(اِمر.) مابین چشم و گوش، شقیقه.

(اِمر.)
۱- بحبوحه، لحظه حساس.