اسم مرکب

(گَ رِ) (اِمر.) نک گاهواره.

(گَ) (اِمر.) = گوآب:
۱- جای پست، مغاک.
۲- آب گیر.
۳- حدقه چشم، چشم خانه.

(گَ) (اِمر.) آب گندیده و بدبوی.

(گَ نَ یا نِ) (اِمر.) جای سکونت و آسایش جانوران.

(~.) (اِمر.) زمینی که در آن گندم کاشته باشند.

(گَ دَ) (اِمر.) تره، از سبزی‌های خوردنی.

(گَ جِ) (اِمر.) نام گنجی بزرگ منسوب به قارون معاصر حضرت موسی (ع).

(~ِ) (اِمر.) نام لحن هفدهم از سی لحن باربد.

(~. مِ) (اِمر.) ورقه‌ای که در آن نشانی گنج پنهان شده نوشته شده باشد.

(~ِ بَ) (اِمر.) گنجی که در زیر دیواری در حال فرو ریختن قرار داشت، خضر (ع) می‌دانست و آن دیوار را درست کرد.