اسم مرکب

(سُ هَ) (اِمر.) آهنی باشد سر کج که بدان گوشت از دیگ و نان از تنور درآورند.

(سُ) (اِمر.) نان و گوشتی که بر روی آتش بریان کنند.

(سَ. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) فرورفتگی کوچکی در دیوار مشرف به برخی گذرگاه‌ها که در آن آب برای نوشیدن مردم گذاشته می‌شد و از نوعی حرمت دینی برخوردار بود.

(سَ قَ گَ) [ ع. فا ] (اِمر.) دوزخ، جهنم.

(~.) (اِمر.)
۱- پودر سفیدی که زنان به صورت خود مالند.
۲- گرد سفیدی که از بعضی مواد گرفته می‌شود و در نقاشی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

(~. نِ) (اِمر.) اتاق غذاخوری، ناهارخوری.

(س رَ. نَ یا نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) محلی که در آن سفیر و کارمندانش به اجرای امور سیاسی مربوط به کشور خویش مشغول هستند، کنسولگری.

(~.) (اِمر.)
۱- نشستگاه، محل جلوی.
۲- تخت، سریر.

(سَ چَ یا چِ) (اِمر.) مرغ سقا.

(سَ. هَ) (اِمر.)
۱- فرمانده، فرمانده قشون.
۲- افسری که درجه او بالاتر از سرگرد است.