اسم مرکب

(سَ) (اِمر.)
۱- عمامه، دستار.
۲- کلاهخود، خود.
۳- کلاهی نرم که زیر کلاهخود بر سر می‌نهادند تا خود سر را آزار نکند.
۴- شمله و علاقه دستار و مغفر.

(~.) (اِمر.)
۱- سرچشمه.
۲- جایی که آب از رودخانه به جوی می‌آید.

(~. خُ) (اِمر.) رییس اصطبل.

(~.) (اِمر.) دیباچه، مقدمه، هرچه با آن چیزی شروع شود.

(~. نَ یا نِ) (اِمر.) محلی که سربازان در آن جا تعلیمات نظامی ببینند.

(سَ) (اِمر.)
۱- روسری، چارقد.
۲- بافته‌ای از مروارید که در قدیم بر سر می‌گذاشتند و دنباله آن پارچه درازی بوده که گیسو را می‌پوشاند.

(سَ) (اِمر.) نک سراگوش.

(سَ) (اِمر.) سرتاپا، سرتاپای انسان، قد و بالا، اندام.

(سَ پَ دَ یا دِ) (اِمر.) پرده سرای.

(سَ رُ) (اِمر.)
۱- آراستگی، نظم و ترتیب.
۲- اسباب و لوازم زندگی.