اسم مرکب

(~دُ لِ) (اِمر.) جرمی ابر مانند با هسته‌ای نورانی که مداری متغیر به دور خورشید دارد و هنگامی که مدارش از نزدیک خورشید می‌گذرد دنباله‌ای درخشان از خود آشکار می‌کند.

(~. مُ رِ) (اِمر.) نوعی از بوق و شیپور.

(س) (اِمر.) تنبوری که سه تار داشته باشد.

(س پَ بُ) (اِمر.) سردار لشکر.

(س یا سَ) (اِمر.) نک سفیداب.

(سَ عِ ش) [ ع. ] (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(~. وَ یِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) شرط، پیمانی بین دو نفر برای مسابقه در اسب دوانی و تیراندازی.

(سَ. ش) [ ع – فا. ] (اِمر.) جنبه‌ای از ادبیات که به بررسی و مطالعه در سبک شاعر و یا نویسنده‌ای معین یا آثار ادبی یک دوره تاریخی می‌پردازد.

(سَ نِ)۱ – (ص نسب.)منسوب به سبز، سبزرن گ، سبزگون.
۲- (اِمر.) ماده سبزرنگی که در حفره‌های گیاهان موجود است و موجب سبزی اندام‌های گیاهان می‌شود، کلرفیل، خضره الورق.

(~. پَ) (اِمر.) بهار.