اسم مفعول

(مُ عَ مّ) [ ع. معمی ] (اِمف.)
۱- پوشیده.
۲- کلامی که با رمز و اشاره بر مطلبی دلالت کند.

(~.) [ ع. ] (اِمف.) آبادان، معمور.

(مُ عَ مَّ) [ ع. ] (اِمف.) دارای عمامه.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) آباد شده.

(مُ عَ لَّ ق) [ ع. معلقه ] (اِمف.)
۱- آویخته.
۲- مربوط.
۳- هر یک از هفت قصیده مهمی که در عهد جاهلیت به خانه کعبه آویخته بودند.
۴- زنی که شوهرش گم شده. ج. معلقات.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- پیچیده شده، مایل شده.
۲- مورد توجه و نظر واقع شده.

(مُ عَ ظَّ) [ ع. ] (اِمف.) بزرگ شمرده شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) بخشوده.

(مُ عَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) آن که جانشین و اولاد داشته باشد. مق بلاعقب.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- بسته شده، گره بسته.
۲- محکم گردیده.