اسم مفعول

معروف

(مَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) شناخته شده، شهرت یافته.
۲- کار نیک، عمل ثواب. ؛ امر به ~ امر کردن کسان برای انجام دادن واجبات شرعی. مقابل نهی از منکر.

    معشوق

    (مَ) [ ع. ] (اِمف.) محبوب، مورد عشق و علاقه قرار گرفته، دوست داشته.

      معرب

      (مُ عَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) عربی شده، لغتی که عرب آن را از زبان دیگر گرفته پس از تغییر و تصرف به شکل لغت عربی درآورده باشد.

        معرب

        (مُ رَ) [ ع. ] (اِمف.)
        ۱- آشکار شده.
        ۲- کلمه‌ای که آخر آن اعراب داشته باشد.

          معرق

          (مُ عَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.)
          ۱- مرد لاغر.
          ۲- شرابی که با اندکی آب آمیخته شده باشد.
          ۳- در فارسی، نوعی کاشی که از قطعات ریز به اشکال مختلف ساخته شده باشد.

            پیمایش به بالا