حاصل مصدر

(مَ خَ رِ) (حامص.) مسخره بودن، شوخی، استهزاء.

(مُ) (حامص.) گله کردن، شکایت کردن.

(مَ) (حامص.) حالتی که از نوشیدن الکل در شخص ایجاد شود، مست بودن، سکر. ؛ ~ و راستی کنایه از: شنیدن حرف درست و بدون دروغ.

(~. خا) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- تمهید قصه خوانی.
۲- خوش سخنی.

(مَ) (حامص.)
۱- مرد بودن، رجولیت.
۲- آراستگی به صفات نیک انسانی.
۳- شجاعت، دلاوری.
۴- توانایی انجام امور جنسی را با زن داشتن.

(~. بَ) (حامص.) تقسیم کردن زمین کشاورزی به قطعات مختلف.

(مَ نِ) (حامص.)
۱- مرد بودن، رجولیت.
۲- دلیری، شجاعت.
۳- دارای خصوصیات خوب انسانی.

(~. ش)(حامص.)
۱- شناختن اخلاق و آداب مردمان.
۲- علمی است که انسان را در سلسله حیوانات مورد مطالعه قرار می‌دهد و از نژادهای مخلف انسان و طرز زندگی و وضع اجتماعی مردم کشورها و اقالیم مختلف بحث می‌کند و آن در حقیقت تاریخ طبیعی انسان به شمار می‌رود.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- اجازه، رخصت.
۲- آزادی.
۳- رهایی پس از خاتمه کار.

(مُ بَ) [ ع – فا. ] (حامص.) بدبختی، بداقبالی.