حاصل مصدر

(فُ) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- مداخله بی جهت در کار دیگران.
۲- یاوه گویی.

(فُ یا فِ سُ دِ) (حامص.) افسردگی، پژمردگی.

(~.) (حامص.) فریبندگی.

(~. دِ) (حامص.)
۱- بیچارگی، ناتوانی.
۲- درنگ.

(~. یِ) (حامص.) پستی، رذالت.

(فُ تِ) (حامص.) نک افروختگی.

(~. دَ) (حامص.) پستی، حقارت.

(~. نِ)(حامص.) شاخه‌ای از ادبیات که به گردآوری، پژوهش، رده بندی و تعریف واژه‌ها یک زبان یا یک رشته اختصاص دارد.

(فَ رَّ) (حامص.)
۱- دارای فره بودن.
۲- شوکت، جلال.

(فَ تِ) (حامص.)= فرهختگی: ادب آموختگی، علم آموختگی.