حاصل مصدر

[ تُر. ] (اِ.) (حامص.)
۱- رفتار بد و ناهنجار.
۲- خنسی، بیچارگی. ؛ به ~ افتادن دچار عسرت یا تنگی معیشت شدن و به مخمصه افتادن.

(حامص.)
۱- ظفر، فتح.
۲- کامیابی، چیره گی.

(پَ یا پِ رَ) (حامص.) پس روی، متابعت.

(حامص.) سالخوردگی، کهنسالی.

(پِ) (حامص.)
۱- آشکار بودن.
۲- دانش، معرفت.

(چَ) (حامص.) عارضه‌ای که در نتیجه کار زیاد یا پیری در چشم ظاهر می‌گردد.

(تِ) (حامص.) پیخته بودن.

(~.) (حامص.)
۱- پیام آوری.
۲- قاصدی.
۳- نبوت، رسالت.

(پِ) (حامص.) بنیان گذاری.

(~.) (حامص.)
۱- تعقیب، دنبال.
۲- ادامه دادن.