حاصل مصدر

( اُ ) (حامص.)۱ – مهارت.
۲- زیرکی، تدبیر.

( اُ ) (حامص.)
۱- دلیری، جسارت.
۲- شوخی، بی ادبی.
۳- محرمی، یگانگی.

(~. دَ) (حامص.) دوانیدن اسب‌ها به موازات هم و سنجش شتاب آن‌ها، مسابقه.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) توطئه.

(~. کِ) (حامص.) حمل و نقل اثاثه منزل، اسباب و لوازم زندگی را از خانه‌ای به خانه دیگر بردن.

(~.)۱ – (ص نسب.) ارزنده.
۲- درخور، لایق.
۳- پیشکش.
۴- (حامص.) کم بهایی، کم – قیمتی.

(اَ زِ) (حامص.)
۱- بها، ارز، قیمت.
۲- قدر، شایستگی.

(~.) (حامص.)بهای چیزی را معین کردن.

(~. پُ) [ ع – فا. ] (حامص.) پرسش از چگونگی وضع و کار و بار کسی، پژوهش و سوال از صحت و بیماری کسی.

(~.) [ ع – فا. ]
۱- (حامص.) رشوه گرفتن، باج گرفتن.