حافد
(فِ) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- فرزندزاده.
۲- خدمتکار. ج. حفده.
ص. اِ
چوب لباسی
(لِ) [ فا – ع. ] (ص. اِ.)
۱- چوب – رختی.
۲- وسیلهای به شکل میلهای منحنی متصل به قلاب برای آویزان کردن لباس.
چاوش
(وُ) [ تر. ] (ص. اِ.)
۱- پیشرو لشکر و قافله.
۲- کسی که پیشاپیش قافله یا کاروان زایران حرکت کند و آواز خواند.
۳- حاجب.
جهبذ
(جِ بَ) [ معر. ] (ص. اِ.)
۱- گهبد، دانشمند بزرگ. ج. جهابذه.
۲- واسطه و دلالی که مؤدیان مالیات، مالیات خود را توسط او به دیوان میپرداختند.
