ص. اِ

(کَ حّ) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- سرمه کننده.
۲- چشم پزشک.

(لُ) (ص. اِ.) بیوه، زن بیوه.

(تُ) (ص. اِ.)زاهد، عابد. ج. کاتوزیان.

(قَ) [ تر. ] (ص. اِ.) = قیچاچی: خیاط، دوزنده.

(قَ هِ) [ ع. ] (ص. اِ.) شیخ اشراق آن چه را که مشائیان عقل گفته‌اند نور قاهر نامیده‌است. کلمه قواهر که جمع قاهر است به طور مطلق بر عقول اعم از طولیه مترتبه و عرضیه متکافئه اطلاق شده‌است و هرگاه با قید سافله ذکر شود مراد عقول متکافئه‌است و هرگاه با جمله و قید اعلون (القواهرالاعلون) گفته شود مراد عقول مرتبه طولیه‌است. ج. قاهر و قاهره.

(قَ نّ) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- قندساز، حلواساز.
۲- شیرینی پز.

(قَ طّ) [ ع. ] (ص. اِ.) کسی که پنبه فروشد، پنبه فروش.

(قُ طّ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ قاطن ؛ ساکنان، متوطنان.

(قَ صّ) [ ع. ] (ص. اِ.) نای زن، کسی که در نای می‌دمد.

(~.) [ ع. ] (ص. اِ.)
۱- ابریشم فروش، علاقه بند.
۲- آن که کرم ابریشم را تربیت می‌کند.