صت

(صت.) کلمه‌ای است که در هنگام حمله بر دشمن بر زبان رانند.

۱ – (صت.) کلمه دال بر تنبیه، آگاه باش.
۲- (صت.) از ادات تحذیر است، هان، ها، مار. نروی ها! کلمه دال بر تحذیر:‌ها، مار.

(وَ) (صت.) کلمه‌ای است دال بر: الف – تعجب، شگفتی. ب – تحسین، آفرین.

(غَ) [ ع – فا. ] (صت.) دریغا! افسوسا!

(~.) [ ع – فا. ] (صت.) کلمه ایست که تعجب و شگفتی را رساند: شگفتا.

(بِ وُ) [ فر. ] (صت.) آفرین، مرحبا.

(صت.) حرف ندا.

(صت.) کلمه‌ای است که برای نشان دادن درد، رنج، اسف و اندوه به کار می‌برند. آوه، آوخ، آخ و وای نیز گویند. ؛ ~ در بساط نداشتن کنایه از: از هر گونه امکان مالی محروم بودن.

(صت.) آره، بلی.

( اَ ) (صت.) برای اظهار نفرت و کراهت به کار آرند.