(~. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) (عا.) فال زدن.
(نِ)(اِ.) (عا.) غرغر، بهانه، بهانه جویی.
(نِ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) ۱- بهانه – جویی کردن. ۲- غرغر کردن.
(نِ. نِ) (ص مر.) (عا.) کسی که زیاد بهانه میگیرد و غر میزند.
(نَ فَ. کِ) [ ع – فا. ] (ص.) (عا.) جسور، دلیر، نترس.
(~. دَ) (مص م.) ۱- به هدر دادن، تلف کردن. ۲- (عا.) کشتن، به قتل رساندن.
(نُ طُ. کِ یا کَ دَ) (مص ل.) (عا.) صدا برآوردن، سخن گفتن.
(~. کَ دِ) [ ع – فا. ] (ص مف.) (عا.) مورد توجه و عنایت درگاه الوهیت واقع شده.
(نِ فِ) (اِ. ق.) (عا.) نیمه.
(~.) (اِ.) (عا.) هر نوع مواد مخدر مانند: تریاک، حشیش و…
