عامیانه

(لُ غُ) (اِ.) (عا.) خُرده، عیب، ایراد.

(لُ غَ. خا) (حامص.) (عا.) عیب – گیری، طعنه زنی.

(لَ زَ یا زِ) (اِ.) (عا.) برشی از میوه، قطعه‌ای از پرتقال، لیمو و مانند آن: یک لغزه پرتقال.

(لُ) [ ازع. ] (اِ.) (عا.)
۱- عیب، خرده.
۲- به کنایه از کسی بد گفتن.

(لَ) (حامص.) (عا.) هرزگی، حرکاتِ جلف و سبک.

(لَ گَ یا گِ) (اِ.) (عا.) تکه، قطعه، قاچ.

(لُ) (اِ.) (عا.) گوشت بی استخوان و بدون رگ و چربی و پی.

(~.) (ص.)۱ – (عا.)شل، بی حال.
۲- تنبل و بیکاره.
۳- صفتی برای مو که نرم و افشان باشد.
۴- بسته، منعقد.

(لَ چَ یا چَّ) (ص.) (عا.) فرومایه، پست.

(~.) (اِ.) (عا.) متلک، لیچار.