عامیانه

(کَ) (ص نسب.) (عا.) کربلایی.

(~. ~.) [ ع – فا. ] (ص فا.) (عا.) آن که خانه‌ای آماده برای قماربازی دارد؛ صاحب قمارخانه ؛ جیزگر.

(کَ دَ) (مص م.) (عا.) از شدت اصرار و الحاح کسی را خسته کردن، امان وی را بریدن.

(~.)
۱- (ص نسب.) مستعد، لایق کار.
۲- (عا.) صاحب شغل و مقام.

(کُ تِ)(حامص.) (عا.) ورزیدگی، آزمودگی.

(کُ تِ یا تَ) (ص مف) (عا.) مجرب ورزیده.

(ق یِ) (اِ.) (عا.) جیغی که از روی خوشحالی کشیده شود.

(~. کِ دَ) (اِ.) (عا.) داد و فریاد کردن.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) (عا.) خود را گرفتن، ژست گرفتن.

(ص.) (عا.) پر، ممتلی.