عامیانه

و غور (رُ) [ ع. ] (اِمر.) (عا.) = قار و قور: صدایی که در هنگام گرسنگی از شکم شنیده شود.

(ع یْ نَ)(ق.)(عا.) کاملاً شبیه، درست مانند کسی یا چیزی دیگر.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)۱ – اشتباهی، نادرست.
۲- (عا.) بدخُلق، بدرفتار.
۳- نالایق، بی شخصیت.

(~ُ اَ کَ رِ) (اِمر.) (عا.) کارگزاران کسی یا جایی، کارگران.

(عَ مَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- آن چه که به مرحله عمل درمی آید.
۲- شدنی، قابل اجرا.
۳- (عا.) معتاد.

(~. کَ) [ ع – فا. ] (ص مف.) (عا.) کارکرد، نتیجه کار.

(~. لا) (ق مر.) گرفته شده از عربی به معنای
۱- پناه بر خدا، توکل به خدا.
۲- (عا.) هرچه باداباد.

(~. شَ نú گِ) (اِ.) (عا.) = اَلَم شنگه: هیاهو، داد و فریاد.

(عَ لّ) [ ع. ] (اِ. ص.)
۱- علوفه فروش.
۲- برنج فروش.
۳- (عا.) بیکار، باطل.

(~.) [ ع – فا. ]
۱- (حامص.) برنج – فروشی، علوفه فروشی.
۲- (عا.) هرزه گردی، بیهودگی، بیکاری.