عامیانه

(~. خُ) [ ع – فا. ] (اِمر.) (عا.) گودی، عمق.

(طَ) (اِ.) (عا.) طناب.

(طَ رَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جانب، کرانه.
۲- سوی، جهت.
۳- (عا.) نزدیک به زمان خاصی یا حوالی آن.
۴- فرد شناخته شده و غایبی میان دو یا چند نفر، یارو.
۵- پاره، جزء.
۶- ناحیه، منطقه.

(ق مر.) (عا.) ستان بر پشت.

(ضَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) (عا.) سست شدن، بی حال شدن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- خراب کردن، فاسد کردن.
۲- (عا.) کنف کردن، بور کردن.

(~.) [ ع. ]
۱- (مص ل.) شکیبایی کردن.
۲- (اِمص.) بردباری.
۳- (عا.) عطسه. ؛ ~ ایوب کنایه از: شکیبایی بسیار زیاد.

(زَ دَ) [ یو – فا. ] (مص م.) شستن چیزی با صابون. ؛ ~ به دل (عا.) امید چیزی را در سر پروراندن.

(لَ یا لِ هُ. لَ یا لِ) (اِمر.) (عا.) مکر، نیرنگ.

(شَ) (اِ.) (عا.) صدایی است که برای مسخره کردن کسی از دهن برآورند.