عامیانه

[ په. ] (ص.)
۱- بُرنده.
۲- هر چیز که مزه آن تند باشد و زبان را بسوزاند، مانند فلفل.
۳- هوشیار، مراقب.۴ – (ق.) (عا.)سریع، فوری.

[ فا – ع. ] (ص.)
۱- آن چه درونش خالی است، پوک. مق تو پُر.
۲- (عا.) بی – ارزش، پوچ.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- کسی را به سوی دیگری فرستادن.۲ – نیک بیان کردن مطلبی.
۳- (عا.) سعی در موجه جلوه دادن کار یا حرف نابجا.

(اِ.) (عا.)
۱- تودهنی.
۲- سخن تند و تحقیرآمیز.

(دَ) (مص ل.) (عا.) کلمات درشت و سرزنش آمیز را با لحن تند به کسی گفتن.

[ تر. ] (اِ.) = طوپ:
۱- یکی از سلاح‌های آتشین جنگی که توسط آن گلوله‌های بزرگ را به مسافت دور پرتاب کنند.
۲- گوی لاستیکی انباشته از باد که با آن بازی کنند.
۳- واحد شمارشی برای پارچه.
۴- (عا.) کنایه از: وضعِ مالی خوب. ؛ ~ کسی پر بودن کنایه از: خشمگین بودن کسی که به حقانیت مدعای خ ود سخت مطمئن باشد.

(پُ تَ شَ) (مص ل.) (عا.) سخنان درشت و سخت.

(دِ بُ رُ) (ص.) (عا.) دوست داشتنی، جذاب.

(~. کَ. گِ رِ تَ) (مص ل.) (عا.) احتیاج شدید و فوری به توالت رفتن.

(~. کَ. پَ) (ق مر.) (عا.) آخر شب، نزدیکی‌های صبح.