مص جع

(اَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) خودبینی، غرور.

(اَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) در امان بودن.

(اُ لُ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) خدایی، مقام الهی.

(اَ مَ یَُ) (مص جع.) زیرکی تیزهوشی.

(اَ ثَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)
۱- اکثر بودن. مق اقلیت.
۲- بیشتر افراد یک کشور، یک منطقه یا شهر که از جهت زبان، مذهب یا نژاد با هم وجه مشترکی دارند. مق اقلیت.

(اَ قَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)
۱- کم بودن.
۲- قسمت کمتر، بخش کمتر.
۳- گروهی از افراد یک کشور یا یک شهر که دین یا نژادشان با اکثریت مردم آن جا فرق داشته باشد.

(اَ زَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)دیرینگی، ازلی بودن.

(اَ یَ حِ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)
۱- عطا.
۲- شادمانی.
۳- خوش دلی.

(اَ شَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.)۱ – رشیدتر و با کفایت تر بودن.
۲- دارای درجه بالاتر بودن (ارتش).

(اَ حَ یَُ) [ ع. احدیه ] (مص جع.)
۱- یگانگی.
۲- مقام الوهیت، یکتایی خدا.