مصدر لازم

(نَ) [ ع. ] (مص ل.) رواج یافتن، رونق گرفتن.

(نَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به دل کسی القاء کردن چیزی را.
۲- انداختن چیزی را از دهان.
۳- (مص ل.) تف کردن.

(نَ ثَ یا ثِ) [ ع. نفثه ] (مص ل.) فوت کردن، یک بار دمیدن.

(نَ) [ ع. ] (مص ل.) پراکنده شدن بوی خوش، رسیدن بوی خوش.

(نِ) [ ع. ] (مص ل.) رمیدن، دور شدن.

(نَ سَ) [ ع. نفاسه ] (مص ل.)
۱- خوبی، لطافت.
۲- گران مایه بودن، گران بها شدن.

(نِ) [ ع. ] (مص ل.) مکر، دورویی.

(~. ش کَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نغمه خواندن، سرود گفتن.

(نَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- سپری شدن.
۲- تباه شدن، نیست شدن.

(نِ) [ ع. ] (مص ل.)۱ – فرو رفتن و درگذشتن چیزی از چیز دیگر.
۲- جاری شدن فرمان.
۳- ع بور کردن تیر از نشانه.