مصدر لازم

(حَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بانگ کردن از شادی یا اندوه.
۲- مهر، اشتیاق.

(حُ ضَ) [ ع. حموضه ] (مص ل.) ترش شدن.

(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) به حمام رفتن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) از شانه یکبری آویختن.

(حُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فرود آمدن در جایی، وارد شدن به کسی.
۲- داخل شدن روح کسی در کس دیگر.

(حِ لِّ یَُ) [ ع. حلیه ] (مص ل.) حلال بودن، روا بودن.

(حَ) [ ع. ] (مص ل.) سوگند خوردن، قسم یاد کردن.

(~. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) گفتگو کردن.

(حُ مَ) [ ع. حکومه ] (مص ل.)
۱- حُکم دادن، فرمان کردن.
۲- فرمانروایی.

(حِ لّ) [ ع. ] (مص ل.)حلال شدن، حرمت.