مصدر لازم تهکم (تَ هَ کُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- دست انداختن. ۲- خشم گرفتن. ۳- پشیمانی خوردن. ۴- ویران شدن.
مصدر لازم تهوید (تَ) (مص ل.) ۱- آواز به گلو برگردانیدن به نرمی. ۲- نیکو کردن آواز، سرود گفتن، اشغال یافتن به سرود و سماع، نرم بانگ کردن.