مصدر لازم

(کَ دَ) [ معر – فا. ] (مص ل.) تظاهر به زهد و تقوی ‘.

(دَ) (مص ل.)
۱- گریه و زاری.
۲- گله و شکایت کردن.

(اُ دَ) (مص ل.) جابجا شدن عضلات ناف به سبب برداشتن باری سنگین یا بکار بردن زور زیاده از حد یا ترسیدن بسیار.

(اَ کَ دَ) (مص ل.) کنایه از: درمانده شدن.

(دَ) (مص ل.)
۱- ناز کردن.
۲- فخر کردن، تکبر نمودن.

(خَ دَ) (مص ل.) ناز کشیدن، ناز و کرشمه معشوق را تحمل کردن.

(کَ دَ)
۱- (مص ل.) از روی عشوه و ناز خودداری کردن.
۲- کرشمه آمدن.
۳- به خود بالیدن و فخر کردن.

(کِ دَ) (مص ل.) ناز و کرشمه معشوق را تحمل کردن.

(جِ. گَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) فرا رسیدن.

(مِ یْ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- رغبت کردن.
۲- خوردن و آشامیدن.