مصدر لازم

(تَ یِّ) [ ع. تقیه ] (مص ل.)
۱- پرهیز کردن.
۲- خودداری از آشکار کردن مذهب خویش برای حفظ جان.

(تَ تُ) [ ع. ] (مص ل.) نامه نوشتن به یکدیگر.

(تَ ثُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- افزون گشتن، فراوان شدن.
۲- بر زیادی مال فخر کردن.

(تَ ثُ) [ ع. ] (مص ل.) انبوه شدن، ستبر گشتن.

(تَ قَ یُّ) [ ع. ] (مص ل.) پابند چیزی شدن.

(تَ قَ عُّ) [ ع. ] (مص ل.) گود شدن.

(تَ قَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) بسته شدن در، قفل شدن.

(تَ قَ لّ) [ ع. تقلی ] (مص ل.) کوشش و تلاش کردن.

(تَ قَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دگرگون شدن.
۲- در کاری به سود خود و به زیان دیگری تصرف کردن.

(تَ قَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گردن بند به گردن انداختن.
۲- پذیرفتن.