مصدر لازم

تقلب

(تَ قَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دگرگون شدن.
۲- در کاری به سود خود و به زیان دیگری تصرف کردن.

    تقلد

    (تَ قَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- گردن بند به گردن انداختن.
    ۲- پذیرفتن.

      تقزز

      (تَ قَ زُّ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- پرهیزگار شدن.
      ۲- کناره کردن از گناه.
      ۳- رمیده شدن طبع از چیزی.

        تقسه

        (تَ قَ سُّ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) پراکنده کردن.
        ۲- (مص ل.) پراکنده گشتن.

          تقضی

          (تَ قَ ضّ) [ ع. ] (مص ل.)
          ۱- گذشتن، سپری شدن.
          ۲- نابود گردیدن.

            تقطر

            (تَ قَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.)
            ۱- چکیدن، چکیده شدن.
            ۲- به پهلو افتادن.

              پیمایش به بالا