(تَ طَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- راهپیمایی کردن. ۲- راه یافتن.
(تَ طَ فُّ) [ ع. ] (مص ل.) طفیلی بودن، بدون دعوت همراه کسی به جایی رفتن.
(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) گونه گونه شدن، حال به حال شدن.
(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- فرمانبرداری کردن. ۲- عمل مستحبی انجام دادن.
(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) طواف کردن، چرخ زدن.
(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- منت نهادن بر کسی. ۲- فزونی جستن.
(تَ ضَ جُّ) [ ع. ] (مص ل.) اظهار آزردگی کردن از اندوه.
(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) زیان دیدن.
(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- زاری کردن. ۲- التماس کردن.
(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- شعله ور شدن آتش. ۲- برافروخته شدن از خشم.
