مصدر لازم

(تَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تأخیر کردن، درنگ کردن.
۲- کار را به فردا گذاشتن.
۳- وعده‌های دروغ دادن.

(تَ بُ) (مص ل.) به هم مانند بودن.

(تَ جُ) (تَ) [ ع. ] (مص ل.) با هم نزاع کردن.

(تَ رُ) [ ع. ] (مص ل.) با هم شریک کردن.

(تَ عُ) [ ع. ] (مص ل.) تظاهر به شاعری کردن.

(تَ غُ) [ ع. ] (مص ل.) خود را مشغول ساختن، خود را به کاری مشغول نشان دادن.

(تَ کُ) [ ع. ] (مص ل.) مانند هم شدن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) از یکدیگر شکایت کردن، گله کردن.

(تَ سَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- پیرو سنت بودن.
۲- عقیده کسانی که پس از پیامبر، ابوبکر را خلیفه می‌دانند.

(تَ سَ سُ) [ ع. ] (مص ل.) سفسطه کردن، استدلال باطل کردن.