مصدر لازم

تسویف

(تَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تأخیر کردن، درنگ کردن.
۲- کار را به فردا گذاشتن.
۳- وعده‌های دروغ دادن.

    تشاغل

    (تَ غُ) [ ع. ] (مص ل.) خود را مشغول ساختن، خود را به کاری مشغول نشان دادن.

      تسفطط

      (تَ سَ طُ) (مص ل.)
      ۱- احمق شدن.
      ۲- هذیان گفتن.
      ۳- انکار حقایق کردن، سوفسطایی کردن.

        Scroll to Top