مصدر لازم

(تَ خَ لُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- رهایی جستن.
۲- گریز زدن به مدح ممدوح (در شعر).
۳- بیتی که شاعر نام شعری خود را در آن آورد.
۴- نام یا لقبی که شاعر برای خود انتخاب می‌کند.

(~.) [ ع. ] (مص ل.) سپس ماندن، واپس کشیدن، بازماندن، دنبال افتادن.

(تَ خَ شُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فروتنی کردن.
۲- تضرع کردن.

(تُ دَ) (مص ل.) کوشیدن، کوشش کردن.

(تَ خَ صُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به چیزی مخصوص شدن.
۲- در کاری مهارت داشتن.

(تَ خَ ضُّ) [ ع. ] (مص ل.) فروتنی کردن.

(تَ خَ طِّ) [ ع. ] (مص ل.) از حدّ خود گذشتن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) بسته شدن، تعطیل شدن.

(تَ ذُ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- سست شدن پا.
۲- یکدیگر را فروگذاشتن و یاری نکردن.

(تَ صُ) [ ع. ] (مص ل.) با هم جنگیدن، پیکار کردن.