مصدر لازم

مناقضه

(مُ قَ ضَ یا ض) [ ع. مناقضه ] (مص ل.) مخالفت کردن، سخن برخلاف یکدیگر گفتن.

    مناهبت

    (مَ هَ بَ) [ ع. مناهبه ] (مص ل.)
    ۱- برابر هم دویدن در مسابقه.
    ۲- غارت کردن.

      مناهزت

      (مُ هِ زَ) [ ع. مناهزه ] (مص ل.)
      ۱- نزدیک شدن به هم.
      ۲- فرصت یافتن و غنیمت شمردن.
      ۳- پیش آمدن شکار را.

        مناهضت

        (مُ هِ ضَ) [ ع. مناهضه ] (مص ل.) برابری کردن در جنگ، مقاومت نمودن با هم.

          Scroll to Top