مصدر لازم

(دَ)(مص ل.)۱ – برخاستن.
۲- توقف کردن.
۳- پایداری، عمل کردن.

(اُ. عَ لَ. کَ دَ) (مص ل.) از سر و ته لباس زدن.

(اَ رَ دَ) (مص ل.) گول زدن، مکر و خدعه کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- توجه کردن.
۲- کوشش کردن.
۳- تیمار داشت.۴ – کوشش، ج. اهتمامات.

(اُ نَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ماده بودن.
۲- زن بودن.

(اِ بَ) [ ع. اهابه ] (مص ل.) بانگ زدن، ترساندن.

(اِ تِ) [ ع. اهتداء ] (مص ل.) راه یافتن، هدایت شدن.

(~. نِ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شادمانی کردن.

(اِ هِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ریخته شدن آب یا باران.
۲- ویران شدن، فرو ریختن.

(اِ هِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- کوشیدن در کاری.
۲- ستیزه کردن.
۳- سرگرم بودن به کاری.