مصدر لازم

(اِ قِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- افتادن به سرعت (بنا و غیره)
۲- رفتن ستاره، سقوط سریع ستاره ؛ ج. انقضاضات.

(اِ فِ) [ ع. ] (مص ل.) گشوده شدن، گشودن.

(اِ فِ) [ ع. ] (مص ل.) شکافته گردیدن، جدا شدن.

(اِ فِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- سپیده دم شدن.
۲- روان شدن آب.
۳- ترکیدن و باز شدن سر چیزی، ترکیدن بمب.

(اِ فِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- جدا شدن.
۲- بی کار شدن.

(اِ فِ) [ ع. ] (مص ل.) ترک خوردن، شکسته شدن.

(اِ عِ) [ ع. ] (مص ل.) گوشه گیر شدن، به کنار رفتن.

(اِ عِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ب سته شدن پیمان.
۲- بسته شدن مایع.

(اِ غِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- به آب فرو شدن.
۲- فرو رفتن در کاری.

(اِ غِ) [ ع. ] (مص ل.) زیر آب رفتن.