مصدر لازم

انثناء

(اِ ثِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دو تا شدن، دو تایی شدن.
۲- واگردیدن، باز گردیدن.

    انتقاض

    (اِ تِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) شکستن.
    ۲- به هدر دادن، تباه نمودن.
    ۳- (مص ل.) تباه شدن.

      انتصار

      (اِ تِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) یاری دادن.
      ۲- (مص ل.) یاری یافتن.
      ۳- پیروزی یافتن.

        پیمایش به بالا