مصدر لازم استبداد (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- خود رأی بودن، خودسری. ۲- فرمانروایی مطلق یک حزب. ۳- ظلم و تعدی.
مصدر لازم اسائه (اِ ئِ) [ ع. اسائه ] (مص ل.) ۱- بدی کردن. ۲- بدی کردن به کسی. ؛~ ء ادب بی ادبی کردن، هتک حرمت کردن.