مصدر لازم

ارتیاب

( اِ ) [ ع. ]
۱- ۱ – (مص م.) کسی را متهم ساختن.
۲- (مص ل.) دچار شک و تردید گردیدن، گمان داشتن.

    ارتقاب

    ( اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
    ۱- چشم داشتن، چشمداشت.
    ۲- دیدبانی کردن.
    ۳- بالا آمدن.

      پیمایش به بالا