مصدر لازم

ادعاء

(اِ دِّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دعوی کردن، مدعی شدن.
۲- نام و نسب خویش گفتن پیش حریف در کارزار.
۳- آرزو کردن.

    اخلاص

    ( اِ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) پاک کردن، ویژه کردن.
    ۲- (مص ل.) دوستی پاک و بی ریا داشتن، خلوص نیت داشتن.

      اخلاء

      (اِ) [ ع – فا. ]
      ۱- (مص م.) خالی یافتن.
      ۲- خالی کردن، در خلوت بردن کسی را.
      ۳- (مص ل.) خالی شدن، در جای خلوت و بی مزاحم افتادن، خلوت کردن با.

        اخفاق

        (اِ) [ ع. ] (مص ل.)
        ۱- بی مراد بازگشتن جوینده، مأیوس شدن.
        ۲- غزا کردن و غنیمت نیافتن.

          اختصاص

          (اِ تِ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) ویژه کردن، ویژگی.
          ۲- (مص ل.) خاص گردیدن، برگزیده شدن.

            اختلاج

            (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
            ۱- پریدن، جستن اعضای بدن مانند: چشم.
            ۲- انقباض و گرفتن شدید عضلات.

              Scroll to Top