مصدر لازم

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) دلیل و برهان آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)حجامت کردن.

(اِ لَ) [ ع. احاله ]
۱- (مص م.) حواله کردن، واگذاشتن کار یا امری به عهده دیگری.
۲- (مص ل.) از حالی به حال دیگر گشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) از بیخ و بن برکندن، بریدن، از بن بریدن، بیخ بر کردن، استیصال.

(اِ تَ) [ ع. ] (مص ل.) کافی بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گرد هم آمدن، جمع شدن.
۲- مقارنه ماه و آفتاب، زمانی که ماه و آفتاب در یک برج و یک درجه و یک دقیقه جمع شوند.

(~.) [ ع. ] (مص ل.) جِ اجتماع.
۱- گرد آمدن‌ها، فراهم آمدن‌ها، انجمن کردن‌ها.
۲- گروه‌های فراهم آمده، دسته‌های به هم پیوسته.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) احتراز، خودداری کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) گذر کردن.

(~. کَ دَ نِ مِ دِ) [ ع – فا. ] (مص ل.) قضای حاجت، مدفوع کردن.