مصدر لازم

(اِ) [ ع. ] (مص ل.)کینه ورزیدن، دشمنی کردن.

(~. مَ دَ) (مص ل.) ابرو انداختن، عشوه آمدن.

( ا ِ) [ ع. ] (مص ل.)ناسزا گفتن، بدگویی.

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- عوض و بدل کردن.
۲- قرار دادن حرفی به جای حرفی دیگر برای دفع ثقل و سنگینی.
۳- یکی از اقسام نه گانه وقف مستعمل چون تبدیل تاء به هاء در رحمت و رحمه.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خواستن، طلب کردن.
۲- (مص ل.) سزاوار شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- تر شدن.
۲- خوب شدن حال پس از بیماری و سختی.
۳- چاق شدن پس از نزاری.

(اِ تِ) [ ع. ابتهاء ] (مص ل.) انس گرفتن به، الفت گرفتن با.

(اِ نَ) [ ع. ابانه ] = ابانه:
۱- (مص م.) آشکار کردن، واضح ساختن.
۲- (مص ل.) پیدا شدن، ظهور.

(اِ تِ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) شروع کردن، آغاز کردن.

(اِ. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) امتناع ورزیدن.