مصدر لازم

(فَ رَ) (مص ل.) خرامیدن، تکبر کردن.

(فَ رَ. کِ دَ) (مص ل.) چاپلوسی کردن، منّت کشیدن.

(~. تَ) (مص ل.)
۱- دستور گرفتن.
۲- مجازاً: مردن، درگذشتن.

(~. بُ دَ) (مص ل.) اطاعت کردن، انقیاد نمودن.

(~. دَ) (مص ل.) حکومت کردن.

(~. رِ دَ) (مص ل.)
۱- رسیدن حکم و دستور.
۲- مجازاً: رسیدن وقت مرگ.

(~. کَ دَ) (مص ل.) اطاعت کردن.

(فَ رْ قْ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سر نهادن.

(~. نِ گَ. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)۱ – درنگ کردن، تأنی کردن.
۲- منتظر فرصت مناسب بودن.

(فَ. گُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) واجب کرده خداوند را به جا آوردن، مانند: نماز خواندن.